Μουντουλιά

Ο λόφος της Μουντουλιάς δεσπόζει στο λιμάνι των Καταπόλων. Πάνω στο λόφο βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Μινώας, μίας από τις τρεις αρχαίες πόλεις της Αμοργού μαζί με αρχαία Αιγιάλη και την Αρκεσίνη.

Το ονομά της αρχαίας πόλης της Μινώα, προέχεται από το πέρασμα των Κρητών και του βασιλιά τους Μίνωα. Το σημείο που έχει κτισθεί πάνω στο λόφο της Μουντουλιάς προσφέρει παρατήρηση του κόλπου και της όλης γύρω περιοχής. Στα χτίσματα θα παρατηρήσουμε το πέρασμα των πολιτισμών. Το αρχαικό τείχος, τους προμαχώνες των γεωμετρικών χρόνων, το μακρύ οικοδόμημα του Γυμνασίου (4ος π.Χ. αι.) και του Σεραπείου με αξιοπρόσεκτα συστήματα υδροδότησης και αποχέτευσης,τον ναό των ελληνιστικών χρόνων, καθώς και τους τοίχους της ρωμαικής δεξαμενής.

Τα ευρήματα από τις διάφορες ανασκαφές μπορεί να δει κανείς στο μουσείο της Σύρου και στο μουσείο της Αμοργού.

Η ιστορία της πόλης όπως μαρτυρούν τα ερείπια και τα ευρήματα, κεραμικά, πήλινα ειδώλια και αιχμές βελών οψιανού  ξεκινά από την Ύστερη Νεολιθική περίοδο, την 4η π.Χ. χιλιετία.

Ευρήματα όπως θραύσματα μαρμάρινων Κυκλαδικών ειδωλίων, πήλινων αγγείων και οψιανών μαρτυρούν την συνέχιση της ιστορίας και στη νότια πλαγιά του λόφου κατά την Πρώϊμη Εποχή του Χαλκού, την 3η π.Χ. χιλιετία.

Στην 2η π.Χ. χιλιετία, κατά την Μέση και Ύστερη Εποχή του Χαλκού, έχουμε ευρήματα του Μυκηναϊκού πολιτισμού κοντά στην ακτή στην περιοχή Ξυλοκερατίδι.

Στους πρώϊμους Ιστορικούς χρόνους κτίζεται ο πρώτος οικισμός της πόλης της Μινώας στα νότια του λόφου εκεί που είχαν εγκατασταθεί, γύρω στον 11ο π.Χ. αιώνα, οι Ίωνες άποικοι.

Στο τέλος της Γεωμετρικής περιόδου, περίπου στον 8ο π.Χ. αιώνα, κτίζεται τείχος γύρω από τον οικισμό σε διάφορα σημεία για την οχύρωση του οικισμού. Από το τείχος αυτό σώζεται ένα μέρος.

Λίγα μέτρα από την πυλίδα, στην κορυφή του λόφου, βρίσκεται το Ιερό. Η ζωή του ιερού διαρκεί τουλάχιστον χίλια χρόνια,από τον 8ο π.Χ. αιώνα έως και τον 3ο-4ο μ.Χ. αιώνα.  Από τα ευρήματα πιθανολογείται ότι η λατρευόμενη θεότητα ήταν ο Διόνυσος. Από τους όψιμους ελληνιστικούς χρόνους ο Διόνυσος εξομοιώνεται με τον αιγυπτιακής προέλευσης Σάραπι, ο οποίος λατρεύεται έως και τον πρώϊμο 4ο μ.Χ. αιώνα.

Από την Αρχαϊκή περίοδο (650-480 π.Χ.) και τους Κλασσικούς χρόνους (480-330 π.Χ.), έχουμε πολυάριθμα ευρήματα που μαρτυρούν την συνέχιση της ζωής στην Αρχαία Μινώα.

Έχουν βρεθεί ερείπια από Ελληνιστικούς χρόνους (330-31 π.Χ.) και την Ρωμαιοκρατία (31 π.Χ. – πρώϊμος 4ος μ.Χ. αιώνας).

Στους Ελληνιστικούς χρόνους, τον 3ο π.Χ. αιώνα, κτίστηκε ο μαρμάρινος ναός, ο πρώτος λατρευτικός χώρος, όπου πιθανά το άγαλμα που βρέθηκε να απεικονίζει τον Απόλλωνα.

Κοντά στο ναό βρίσκεται το εργαστήριο κεραμικής, λαξευμένα στον φυσικό βράχο.

Στην πρώιμη Ελληνιστική περίοδο, στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα, χρονολογείται και το Γυμνάσιο, γνωστό από τις επιγραφές.

Από τα χρόνια της Ρωμαιοκρατίας, όταν η Αμοργός συγκαταλέγεται, στους τόπους εξορίας Ρωμαίων πολιτικών, η ζωή σταδιακά μετατοπίζεται στο λιμάνι και, μετά από την επικράτηση του Χριστιανισμού, τον 4ο μ.Χ. αιώνα, η πόλις της Μινώας εγκαταλείπεται οριστικά.

Από την κορυφή του λόφου υπάρχει καταπληκτική θέα στο κόλπο των Καταπόλων και στο Αιγαίο πέλαγος.

Δείτε επίσης σχετική περιήγηση: kalispera.se

 

Google BookmarksShare

Comments are closed.